chicago.doc =))))))

pirasa :)
kenwood :(
blackstone :)

excited , curious, thoughtful, just can’t wait…
Oh yeah, she hops with the hippest of them...
Dentist 'certainly isn't a pimp'
big–red–scary-eyed magic slim
cold tasty drinkable beer
exciting! so very exciting you!

Best sleep for weeks…

and over the rooftops when the stars prickle the skies
London is sleeping and the Mississippi moon shines

calm, a little sad and happy, desperate for coffee
all your dreams are made
of strawberry lemonade

with you on a bus
on the road
will find you

norah jones

ooooofffff ooofff!!!

anlatacam. sâkin!

spor ve sporcular

yaslaniyoz mu ne... iki satir duygusal bisey okusam gozlerim doluyo, tuylerim diken diken oluyo.
iki gundur eve bisikletle gidip geliyorum.yorucu ama cok zevkli oluyo, ilk gun oldukca tedirgindim. hava durumuna, yol haritasina kirk kere baktiktan sonra ancak cikabildim yola. gol kenarinda ruzgar arkadan geliyodu oldukca rahat ve hizli gidiyodum, hatta yoldaki tum bisikletcileri de gectim yani kafamdaki yarisi birinci bitirdim. birazcik kicim acidi ama sanirim bu normal bisey. ertesi sabah okula gelmek icin yine bisikleti indirdim assagi seleye oturmamla kicimdan baslayan aci tum vucudumu titretti, 'sanirim biraz canim yanacak'. gol kenarina ciktigimda bu sefer onden gelen ruzgarin direnciyle karsilastim. bi onceki aksam 20mil gibi bi hiz yapan ben bu sefer 14-15mil de can cekisiyordum, suratima carpan soguk da cabasi. kicim artik uyustugu icin hicbirsey hissetmiyordum. 40 dakka sonra lab'a vardigimda bizim elemanlar oradaydi, genelde sabah o saatlerde kimse olmaz, ilk sozlerim 'herhalde cocugum olmayacak' oldu.o gun internette bisikletle ilgili seyler okudum. tabi linkler dondu dolasti Lance Armstrong'a geldi. hani su fransa bisiklet turunu 2005le beraber 7 kere ust uste kazanan bisikletci, cok ciddi bi kanser atlatmisti doktorlar yasamasina bile cok zayif ihtimaller verirken o kanseri yenmekle kalmayip ardindan 'dunyanin en zor bisiklet turunda' 7 yil boyunca sampiyon oldu. biz yazlari fransa turunu izlerdik gecen sene yarislardan birinde bu Lance Armstrong bi elemanin ardindan 2. olmustu, ama enteresan olan sey 1. olma ihtmali varken neredeyse hic ataga kalkmamis ondeki bisikletciyi gecmeye calismamis olmasiydi. bahsettigimiz kisi siradan bir insan olsa 2.lige razi olmasini anlayabilirim ama profesyonel sporcularda ozellikle 7 yil boyunca ayni sporu yapabilecek ve de hatta 1. olabilecek bi sporcu kimseyi kendine rakip gormez hic bi engeli asmadan birakmaz, hemen belirteyim fransa bisiklet turunda herhangi bir etabi 1. bitiren bisikletciye cok yuklu bi para odulu verirler ki, bir cok sporcu sadece bir etapta 1. olmak icin yarisir. neyse tum bunlara ragmen rakibini gecmeyen Lance'in de kendine gore sebepleri varmis meger. Rakibi olan diger bisikletci arkadasinin annesi kansermis bi seklide ona destek olmak icin, maddi ya da manevi, yarisi kontrollu olarak 2. tamamlamis.Bi yandan pedal cevirirken bi yandan bunlari dusunerek eve kadar vardim. Kicim mi? Hala aciyo.
not: resimde sagdaki Lance Armstrong, soldaki Ivan Basso